Untitled Document

 
• we have been through 100 days :: finally we are reaching 3 digits •



Posted on Thu 13 May 2010 1:53


we have been through 105 days :: Monday
we have been through 104 days :: a love worth waiting for
we have been through 103 days :: happiness is in the air
We have been through 102 days :: Growing Naturally
we have been through 101 days :: I have found such a joy in simple things
we have been through 100 days :: finally we are reaching 3 digits
we have been through 99 days :: I am a proud mother
we have been through 98 days :: I love being a mother.
we have been through 97 days :: almost half way through
we have been throug 96 days :: Sunshine at the backyard
we have been through 95 days :: put the pieces of my life together

Pim
a motherhood
JJfamily
Nhoi
NuuKim
P Noi
N Pear
TweetyBall
kay
Kwang

ครบร้อยแล้วเนอะ

วันก่อนดูข่าวอิรัค ดูแล้วยังคิดถึงมิชเลยจิ ที่มิชอยู่โอเคนะ ฝากบอกด้วยว่าพิมเป็นห่วง นะจ๊ะ
พิม   
Thu 13 May 2010 23:22 [8]

ขำประโยคสุดท้ายก่อนเลย โหนไปส่งกระจกไป ฮ่ะๆๆๆ ไม่ทิ้ง "มาด"

อ่านตอนแรก ได้ยินเสียงปืน ตกใจเหมือนกัน ดีที่พี่จิเฉลยในอีกไม่กี่บรรทัด ไม่งั้นเครียดไปอีกนาน แห่ะๆๆ

เข้าหลักร้อยแล้ว อีกนิดๆๆ นะคะพี่จิ

อ้อ .. งงกับไอเดียคุณแม่ที่ต้องเอาคืนเหมือนกัน ไม่เข้าใจจริงๆค่ะ นั่งนึกๆดูยังไงก็ไม่เข้าใจอยู่ดี >.<
น้องไก่   
Thu 13 May 2010 17:59 [7]

เร็วนะคะพี่จิแป้บเดียว 100 วันแล้ว ขึ้นเลขสามหลักแล้วเร็วมาก

ปลื้มสาวน้อยอารมณ์ดีสองรูปแรกมาก น่ารักละลายใจมากค่ะ
เล่นยิมคล่องสุดๆ
lockys   
Thu 13 May 2010 9:30 [6]

เอ่อ...หนูว่า หนูห่วงราเชลมากกว่าห่วงน้องวิลอีกค่ะ
หากราเชลทำ พูด หรือสอนด้วยวิธีประหลาดๆแบบไม่เคยเจอสิคะ ราเชลอ่ะค่ะจะโดนน้องวิลสอนมากกว่า
คุณแม่ราเชลจะอึ้งตึงโป๊ะมานั่งเรียนแบบฝึกหัด \
กวาง-มนกิ๊บ   
Thu 13 May 2010 8:08 [5]

เย้เย วันนี้เลขสวยค่ะ 100 วัน อ่านทุกวัน นับ(แทน)ไปด้วยทุกวัน ครึ่งทางแล้วค่ะ แต่รู้ว่าในใจของพี่จิและหลานๆ อาจคิดว่ามันน่าจะถึงสองร้อยวันได้แล้วนะ ^^

พูดถึงเรื่องของแมท คงเป็นอย่างที่หลายๆ คนเคยบอกว่าลูกเป็นกระจกส่องพ่อแม่ ลูกเป็นแบบไหนก้อเพราะพ่อและแม่เป็นตัวอย่างให้เค้าเห็นแบบนั้น นุ่นเองตอนนี้เวลาทำอะไรต้องคอยตั้งสติบอกตัวเองเสมอว่าลูกมองเราอยู่ เราอยากให้เค้าเป็นแบบไหนเราคงต้องทำให้เค้าเห็นก่อน แต่เรื่องจะเอาไส้เดือนใส่ในไอติมให้ลูกเนี่ย เอิ่มมม บรรยายไม่ถูกค่ะ

ว้าวว เครื่องเล่นที่ยิมแต่ละอย่างน่าเล่นทั้งนั้นเลย สาวน้อยของน้านุ่นเก่งจัง แต่แอบขำที่เล่นแล้วยังต้องมองกระจกไปด้วยค่ะ ประมาณว่าผู้หญิงอย่าหยุดสวยอย่างนั้นเลย

รักษาสุขภาพนะคะ
noonny   
Thu 13 May 2010 7:18 [4]

เริ่มนับถึงหลักร้อยแล้วนะคะ....
คุณแม่คนเก่งสู้ๆค่ะ ^_^
Kratai   
Thu 13 May 2010 6:38 [3]

อ่านมาเรื่อย คิดว่าจะคอมเม้นท์ในหลายๆเรื่อง แต่พออ่านมาถึงตอนท้าย ดูรูปเด็กหญิงตัวน้อยพร้อมคำอธิบายตามภาพเสร็จ แล้วก้คิดในใจว่า อ้าวอ่านจบแล้วเมื่อกี้ว่าจะเม้นท์อะไรหว่าาา สงสัยจะดูรูปเพลินจนลืมไปหมดเลย แย่จัง
Belle   
Thu 13 May 2010 6:33 [2]
 

น้าหญิงกับน้าชายมานี่คนละอารมเลยเนอะ

แต่นู๋ว่าวิลน่าจะแฮปปี้สุด ตอนน้าชายกลับวิลอาจจะเหงาเล็กๆ แบบอุตส่าได้มีกิจกรรมแมนๆ คูลๆ หลังจากห่างหายมานาน ยังไงเด็กผุ้ชายเค้่าก้อต้องการอารมแนวนี้เนอะ

อากาศขึ้นลงแบบนี้ชวนให้ไม่สบายจิงเชียว พี่จิดุแลตัวเองดีๆนะ นู๋ละห่วงพี่ที่สุด น้องป่วยยังมีแม่ ถ้าแม่ป่วยละแย่เลย เทคแคร์ตัวเองมากๆนะคะ เป็นห่วงจิงๆเลย

แต่วิธีสอนลุกของป้าคนนั้นนี่ก้อไม่ไหวจิงๆละ ... เข้าใจแล้วละสุภาษิตไทย ลุกไม้หล่นไม่ไกลต้น จิงๆด้วยแหละเนอะ


ปล ... รุ้จักกันจนเลิกนับปีละ รุ้แต่ว่ารักเหมือนญาติ บอกแล้วไงวันสำคัญนู๋อยากมีพี่มาร่วม เพราะพี่คืออีกนึงฟั่นเฟืองที่ช่วยเปลี่ยนยัยเด็กตุนเพี้ยนๆ จนมีตุนในวันนี้ ยังพุดกับพี่พิมบ่อยๆเลยว่า หลายๆครั้งในการตัดสินใจ นู๋เก็บเอาคำพุด คำสอนของพวกพี่มาคิดตลอด ที่พี่และพี่พิมสอน นู๋ไม่เคยอ่านผ่านๆ แต่อ่านและจำขึ้นใจ ... แม้กระทั่งบางครั้งที่มีปัญหารุมเร้า นู๋ยังคิดเลยว่าถ้าเป็นพี่จิ จะทำยังไง

ขอเล่านิดนึง คืนที่แมมมอสโคม่าอะค่ะ ... นู๋ไ่ม่ได้นอน ไม่คุยกะจู๊ดด้วย คือรุ้สึกเค้าเด็ก คือเราคบเค้าแค่สนุกๆกัน มันเลยเหมือนอ่อนแอ ห่วงแมมมอส เครียด หมอบอก 50-50 พี่ึคงเข้าใจคนเลี้ยงหมาอะเนอะ ... วันนั้นเป้นวันที่นู่คิดถึงพี่อาร์มมาก เกือบหลุดบอกเพื่อนเค้าแล้วพอดีเพื่อนเค้าโทรมาถามอาการแมมมอส แต่ก้อตัดสินใจไม่พูดดีกว่า เพราะคิดว่าเราต้องผ่านมันไปให้ได้ เราคงไม่สามารถหาไหล่ใครให้พิงได้ตลอด เพราะฉะนั้นควรจะหัดเป็นหลักให้ตัวเอง เรื่องนี้จะว่าใหญ่ก้อใช่ จะว่าไม่ใหญ่ก้อได้ ถ้าเทียบกับเรื่องอื่นๆ นู๋อ่านไดพี่จนนู๋รู้ว่าชีวิตมันมีบทเรียนอีกเยอะที่รอให้นู๋เรียนรุ้ แต่นู๋โชคดีที่ได้รุ้จักพี่ ได้มีครูที่สอนให้นู๋พร้อมที่จะรับกับบทเรียนต่างๆที่ผ่านเข้ามา .... นู๋จะเล่าเรื่องน่ารักๆของน้องๆให้เพื่อนสนิทฟังตลอด ละจะบอกว่าเป็นลุกของพี่สาว เพราะพี่คือพี่สาวที่นู๋ไม่เคยมี และอยากมี ... เป็นพี่สาวที่น้องๆคนไหนๆในโลกก้อต้องการ และเป็นแม่ เป็นภรรยาที่ประเสริฐที่สุดคนนึงที่นู๋เคยเจอ

เม้นซะยาวเชียว อารมพาไป ... ซึ้งม๊ะ
รักพี่จินะคะ
pretty in-law   
Thu 13 May 2010 6:26 [1]