Untitled Document

 
• Sunday :: make believe , Monday :: So busy day •


ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< Fresh in the winterour flat Tuesday , the blizzard have arrived >>


Posted on Tue 23 Nov 2010 11:32


Instant cold cure
There is a beauty in everyday objects
Give thanks and dinner with a grateful heart
A bit cold from Nature
our flat Tuesday , the blizzard have arrived
Sunday :: make believe , Monday :: So busy day
Fresh in the winter
Friday :: Home and hearth
Our family trip :: the last day :: way back home
our family trip :: Disney world :: Magic Kingdom Again !!
Our family trip :: Disney world :: Animal Kingdom

Pim
a motherhood
JJfamily
Nhoi
NuuKim
P Noi
N Pear
TweetyBall
kay
Kwang

พี่จิคะ วันนี้ขอเริ่มคอมเม้นท์ด้วยความรู้สึกที่กำลังเกิดขึ้นก่อนนะคะ น้องขอขอบคุณพี่จิมาก ๆ นะคะที่เปิดโอกาสให้น้องได้มีโอกาสอ่านไดฯ ของพี่ หลายต่อหลายครั้ง ที่น้องได้ความรู้และได้มุมมองใหม่ ๆ ทั้งต่อการดำเนินชีวิตของผู้หญิงแบบเรา ๆ ผู้เป็นแม่ของลูก และเป็นลูกของพ่อ-แม่..ทั้งฝ่ายเราเองและฝ่ายสามี เป็นเพื่อนที่ดีของเพื่อนทั้งใกล้ตัวและรอบตัว ขอบคุณจากใจจริง ๆ ค่ะ

อ๊ะ เข้าเรื่องเลยดีกว่า ขอเม้นท์ตามลำดับการบันทึกของ 2 วันนี้นะคะ และขอบอกพี่จิล่วงหน้าไว้ก่อน ว่าวันนี้อาจจะยาวนิดนึงนะคะ เพราะน้องมีเวลาและก็อั้นเอาไว้เยอะอยู่ แต่ยังไงก็ตาม ได้โปรดอ่านเม้นท์น้องให้ครบถ้วนทุกตัวอักษรนะคะ ขออย่าได้ทำตกหล่นเป็นอันขาด เพราะน้องเขียนออกมาจากใจจริง ๆ ค่ะ

ชอบจัง..ผู้ชายที่ทำอาหารเป็นเนี่ย อยากเห็นขนมปังฟักทองฝีมือคุณเคิร์กด้วยคนนะคะ

พี่คะ อุปกรณ์จานชามสำหรับ 12 คนนี่ไม่น้อยเลยนะคะ อายจังที่จะบอกว่าของน้องน่ะ ไม่มีแบบครบเซ็ตสวย ๆ ด้วยเลย เพราะอยู่กันแค่ 3 คน พ่อแม่ลูก บ้านช่องก็ไม่มีพื้นที่มากนัก แถมยังซื้อคละสี คละลาย คละแบบอีกต่างหาก แน่ะๆ อย่าคิดนำไปก่อนนะคะว่าน้องจะเลือกได้ mix and match เพราะหาได้เป็นไปตามนั้นไม่ค่ะ 555 นี่ถ้าไม่รักกันจริง .. ทั้ง ๆ ที่ยังไม่เคยมีโอกาสได้รู้จักกันแบบตัวเป็น ๆ .. จะไม่นำความในมาไขแบบเปิดอกเลยนะคะ ว่าแต่พี่จิอย่าไปเล่าให้ใครฟังน๊า มันน่าอายจ้ะ อิอิ

อยากขอดูรูปอาหารและบรรยากาศวัน Thanksgiving จังเลยค่ะ จะว่าไปน้องก็อยากรู้วัฒนธรรมตะวันตกด้วยน่ะพี่จิ ว่าเค้าจัดวันนี้ทำไม หากพี่พอมีเวลา ช่วยอธิบายในบันทึกเพิ่มเติมนิดนึงนะคะ ขอประดับเป็นความรู้ค่ะ

วันนี้ได้ความรู้ใหม่ ๆ เช่น หากหิมะตก ถนนลื่น เค้ามีการโรยเกลือด้วย ว่าแต่เค้าจะโรยยังไงคะพี่ ถนนออกจะกว้างและยาว หรือเค้าจะโรยเป็นช่วง ๆ เอ่ย

ลมเย็นมาก ๆ นี่ทำให้เด็กแก้มแตกได้เลยเหรอพี่จิ (ก็กรุงเทพฯ บ้านเรามิเคยเย็นจนทำให้เด็กแก้มแตกได้เลย เย็นมากสุดก็แค่ทำให้ผิวลาย แตกนิดหน่อยเองเนอะ)

แหม สมบัติที่สาวน้อยแบ่งให้แดดดี้นี่ ช่างเหมาะกับแดดดี้จังเลย แต่หากได้หมวกเป็นสีขาว-แดง และติดหนวดสีขาวเพิ่มอีกนิด แดดดี้ก็จะกลายเป็นลุงซานต้าได้เลยนะเนี่ย เพราะมีทุนเดิมอยู่แล้ว (หน้าออกฝรั่งแท้ ๆ) ว่าแต่ชอบจังเลย..พร๊อพสีม่วงเนี่ย ถูกใจจริงๆ

ลุ้นคำตอบเรื่องออฟเฟอร์ของแดดดี้ค่ะ แดดดี้เก่งและมีความสามารถจัง ขอชื่นชมด้วยคนนะคะ พี่จิเองก็น่ารัก มีอะไรก็โทรเล่าและปรึกษาคุณปู่ตลอด ไม่แปลกใจที่ทำไมทั้งคุณปู่และคุณย่าถึงรักและเอ็นดูครอบครัวพี่จิมาก ๆ น่าปลื้มใจแทนทั้ง 2 ฝ่ายนะคะ

คลาสเต้นของสาวน้อยน่าเรียนจังค่ะ ดูเบื้องหน้าและเบื้องหลังของครูสอนและนักเรียนแล้ว ต่างคนต่างมีความสุขจริง ๆ นะเนี่ย

ชื่นชมคุณครูของน้องวิลด้วยคนค่ะ ที่ติดตามและทดสอบด้วยหลังน้องกลับมาหลังจากขาดเรียนไป ปรารถนาให้ครูไทยมีตรงนี้เหมือน ๆ กัน เด็กไทยจะได้ตั้งใจเรียนดีและมีวินัย

สุดท้าย ขอบคุณบันทึกท่อนปิดไดฯ นะคะ อ่านแล้วได้แง่คิดดี ๆ เก็บไปต่อยอดต่อไปค่ะพีจิ

กดโหวตภาพแรกสุดด้วยคนนะคะ ภาพนี้ไม่ต้องการคำบรรยายใต้ภาพแต่อย่างใด เพราะแววตาและสีหน้าของคนในภาพฟ้องเป็นอย่างดี ว่าเค้าแฮ้ปปี้ชื่นมื่นมากแค่ไหน

เทคแคร์นะคะพี่จิ

ปล. รอชมรูปไก่งวงและขนมปังฟักทองอบ ต้นคริสมาสต์และรูปสาวน้อยกับรองเท้าบู้ทนะคะ
สา   
Wed 24 Nov 2010 8:46 [7]
 

คุณจิค่ะ มาขอคำแนะนำอีกเช่นเคย เห็นน้องธาราสามารถเรียนร่วมกับเด็กโตได้อย่างสบายๆ คุณจิมีเทคนิคอะไรจูงใจน้องไหม ตอนนี้ลูกชายไปเรียนดนตรีได้สองเดือนแล้ว( น้อง๒ขวบ๒เดือน) เด็กสุดในชั้น อีกสามคน(๓ขวบ) แต่ครูยืนยันว่าเรียนร่วมกันได้ เวลาเรียนให้แม่ไปนั่งด้วย สองเดือนมานี่น้องแทบจะไม่ทำอะไรมากนะ อย่างครูแนะนำเครื่องดนตรีแต่ละชิ้นแล้วให้เด็กได้ทดลองดีด ตี กด เขย่า เด็กคนอื่นจะหยิบ จับแล้วทำตามในขณะที่ลูกชายจะจับแล้วก็เฉยๆ ไม่ทำอะไรต่อ รึบางทีแม่ต้องจับมือเค้าเขย่ารึกดเปียโน บางทีก็แอบท้อ คิดว่าไปกระตุ้นเค้าเร็วไป ได้แต่แอบหวังว่าอีกไม่นานเค้าจะทำบ้าง มันทำให้แอบกลัวว่าเค้าจะเข้าโรงเรียนต้นปีหน้า เค้าก็จะเป็นแบบนี้ คือจะดูเด็กคนอื่นแต่ไม่ทำ แม่แอบคิดไปไกลถึงขนาดว่าลูกตัวเล็ก จะสู้ฝรั่งแท้ๆไม่ได้เวลาเค้ามาเล้นรึมาแกล้ง
แม่มือใหม่   
Wed 24 Nov 2010 6:51 [6]

yeahhhhhhh ^_^
Abby's mom   
Wed 24 Nov 2010 4:37 [5]

พี่จิ วันนี้อ่านแล้วน้ำตาร่วงเลยกับประโยคนี้ "หากหนูมีอะไรสะดุด เมื่อหนูได้เห็นภาพตัวเองในวันนี้ หนูจะได้มีกำลังใจต่อไปได้ว่า เราทำได้เสมอ หากเราตั้งใจ นะลูกนะ" พี่จิเป็นแบบอย่างผู้ที่เป็นแม่ ภรรยา ที่ดีมากๆ วันนึงถ้าหนูมีลูกหนูหวังว่าหนูจะทำได้ดีมากเท่าพี่จิหรือสักครึ่งนึงก็ยังดี
อุ้ม Leipzig   
Wed 24 Nov 2010 3:07 [4]

กิ๊ดดดด รูปแรกน่ารักที่สู๊ดดดดดดดดด น้องธารายิ้มน่ารักมากๆ ไดและรูปในไดวันนี้หนาวแต่อบอุ่นจังพี่จิ ^^
พลอย กับ ช่า ณ เอริโซน่า   
Tue 23 Nov 2010 21:39 [3]

คุณครูเค้าเป็นนักบัลเล่ต์หรือเปล่า ทำไมอ้วบอวบ ปกติจะเห็นแบบว่าผอมๆกันน่ะค่ะแม้ว่าจะอายุมากแค่ไหน

คลาสนี้ยังเห็นเด็กๆทำไม่ค่อยได้กันบ้าง ดูไม่ต่างกันมากนะคะ.......ยังแบบว่ายืนไม่เรียงแถวตรงหน้ากระดาน และการยกแขนขายังดูว่าแบบขั้นเริ่มต้น...ของหนูแแบบว่าแต่ละคนเก่งกันมาก ไม่รู้ว่าเรียนกันมาเมื่อไหร่ เพราะว่าไม่มีคลาสของเด็กกว่านี้(ทั้งๆที่ ไม่เกินห้าขวบกัน สมาธิดีกันมากๆ) แบบแต่ละท่าที่ทำจะเรียงแถวระเบียบตรงเป๊ะและกระโดดฉีกขาข้ามของกับกระโดดกางขาและตีลังกาม้วนหน้าแล้วยกก้นได้แล้วด้วย...หนูเห็นยัง งงว่าตอนหนูเรียนหนูทำได้หลังจากวัยนี้นะ....เมื่อวานพาลูกไปเป็นครั้งที่สอง ดีขึ้นมากๆ คือพอถึงท่ายากๆลูกหนูต้องหลบเพราะจะโดนเหยียบ แต่ถ้าปกติๆก็จะเข้าร่วม...คนที่สนุกคือแม่ เพราะดูมันส์มากๆ อยากไปเต้นด้วยสุดๆๆๆๆๆ เพราะว่าเต้นกับเพลงเพราะๆตลอดเลย....

แพร์   
Tue 23 Nov 2010 16:14 [2]

^^
pim   
Tue 23 Nov 2010 13:03 [1]