Untitled Document

 
• Intimidate behavior •


ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< There is beauty, grace and spiritual gifts given to me every day full of all the most important things >>


Posted on Wed 8 Dec 2010 3:02


This moment that I adored
in to the season
I see now more than ever how much I love this life
Such a glorious life
full of all the most important things
Intimidate behavior
There is beauty, grace and spiritual gifts given to me every day
A story of Christmas :: may be
This moment is perfect
December one :: starting to count
Because we can

Pim
a motherhood
JJfamily
Nhoi
NuuKim
P Noi
N Pear
TweetyBall
kay
Kwang

ขอบคุณมากนะคะพี่จิสำหรับข้อมูลเรื่องไทรอยด์ค่ะ เบลล์เอาให้คุณแม่อ่านแล้วค่ะ จะได้ไปคุยกับหมอได้น่ะค่ะ
Belle   
Wed 8 Dec 2010 22:31 [5]
 

อ่านแล้วก็แบบเข้าใจพี่มิชนะ ถ้าเป็นนู๋คงประคบลุกมาก สปอยมากแน่เลย ... เมื่อคืนเพิ่งคุยกับพี่พิมเรื่องเจอยากมีลุก ตุนบอกพี่พิมว่าตุนมองตัวเองเป็นแม่ไม่ออก ยิ่งเห็นพี่ เห็นยัยแพร เป็นแม่ที่แบบน่ารักมาก นู๋รุ้สึกตัวเองห่างไกลจุดนั้นมาก แต่พี่พิมบอกว่า พี่พิมก้อมองไม่ออกเหมือนกัน ฮาๆ แต่พี่พิมบอกว่า พี่พิมคิดว่าจู๊ดจะเป็นแดดดี้ที่น่ารักมาก ฟังทะแม่งๆ
pretty inlaw   
Wed 8 Dec 2010 19:44 [4]

งุงิๆ สงสัยหน้าตาพี่มิชตอนดู จะเหมือนเรื่องมอนสเตอร์อินซ์หรือคะ คือดุจนน้องธาราเองก็กังวลไปด้วย
เรื่องมอมแมมนี่หนูก็ฮาค่ะ เพราะตอนเด็กๆแม่ก็ไม่เคยบ่นหนู แค่ไม่ซื้อเสื้อสีขาวให้ใส่อีกแล้ว ฮาาาาาาาาา

พี่วิลกับน้องกิ๊บมีคำถามเดียวกันเป๊ะเลย ว่าทำไมแม่พูดแม่เตือนอะไรแล้วเป็นอย่างที่พูดตลอด
หนูบอกชีว่า ตอนแม่เด็กๆ แม่ก็เป็นแบบหนูไงคะ
ชีทำท่าคิดๆไปสองวิแล้วตอบหนูว่า "อ๋อออ ตอนคุณแม่เด็กๆก็ซนเหมือนลิงแบบหนูตอนนี้เลยใช่มั้ยคะ"
- -"
กวางมนกิ๊บ   
Wed 8 Dec 2010 12:40 [3]

ขำมิช อารมณ์รักลูก ห่วงลูกน่ะนะ
พิม   
Wed 8 Dec 2010 10:55 [2]

วันนี้ฤกษ์ดีได้เข้ามาฝากข้อความไว้ในไดอารี่พี่จิซะหน่อย ที่ผ่านมางานยุ่ง ได้แต่อ่านแล้วไม่ได้เม้นท์เลย

เรื่องของลูกๆ มีอะไรให้เราได้เรียนรู้และแก้ปัญหากันตลอดเลยนะคะ แต่คนเป็นแม่ปัญหาจะเล็กหรือใหญ่แค่ไหนก้อต้องรีบแก้ไขให้เร็ว และดีที่สุดที่จะทำได้ใช่ไหมคะ

ไม่น่าเชื่อเลยว่า การแสดงออกถึงความรักของพี่มิชจะส่งผลถึงน้องธาราอย่างนี้ รายละเอียดทุกอย่างเป็นเรื่องที่มองข้ามไปไม่ได้จริงๆ ค่ะ นุ่นนับถือพี่จิจริงๆ ที่เข้าใจปัญหาและแก้ไขปัญหาได้อย่างรวดเร็ว ที่สำคัญบันทึกของพี่จิก้อเป็นแนวทางและความรู้ให้กับนุ่นและคนอื่นๆ ได้ใช้เป็นข้อสังเกตด้วยค่ะ แต่แอบสงสารพี่มิช ที่ไม่ได้ตั้งใจทำให้น้องธาราต้องกลัวโรงเรียนเลย ขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้เร็วๆ นะคะ

พี่จิเป็นแม่ที่เข้าใจลูกจริงๆ ค่ะ อ่านเรื่องราวหลายครั้งแล้วคิดว่า อืมมม บางครั้งคนเป็นแม่อาจไม่เข้าใจลูกก้อได้เพราะยึดติดกับแนวคิดบางอย่างซึ่งนุ่นก้อเป็นบางครั้ง แต่พอมาคิดอย่างที่พี่จิบันทึกไว้แล้วก้อทำให้เกิดการมองอีกมุมนึงว่า เด็กก็คือเด็ก เค้าอาจมีเลอะบ้าง ซนบ้าง เพราะนั่นคือเด็ก ทำให้ใจเราเย็นขึ้น มองโลกด้วยความจริงมากขึ้น ขอบคุณสำหรับมุมมองการสอนของพี่จิ แม้ว่าจะตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจสอนก้อตามค่ะ

อ่านไดอารี่พี่จิเมื่อวานแต่ไม่ได้เม้นท์ไว้ ขอเม้นท์รวบวันนี้แทนนะคะ

เมื่อวานนุ่นอ่านไดอารี่พี่จิแล้วน้ำตาซึม ไม่รู้จะเม้นท์อะไร แต่น้องสาวคนนี้อยากบอกว่า เรื่องความเศร้าคงห้ามกันไม่ได้ แต่คุณตาที่เฝ้ามองพี่จิมาจากที่ใดที่หนึ่งต้องภาคภูมิใจในตัวพี่จิอย่างแน่นอน อย่าเศร้าอีกเลยนะคะ พี่จิมีชีวิตที่ดีงามมาตลอดและแน่นอนต้องตลอดไปด้วย คำสอนและอีกหลายๆ สิ่งของคุณตายังคงอยู่ล้อมรอบตัวพี่จิอยู่ตลอดเวลา นุ่นมั่นใจว่าพี่จิสัมผัสได้ ที่สำคัญ คุณยายก็เป็นแม่ที่ประเสริฐมากๆ มองโลกในแง่ดีมากๆ ค่ะ นุ่นเองได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างจากคุณยายผ่านตัวหนังสือของพี่จิหลายต่อหลายเรื่องเลยทีเดียว

อาจจะพิมพ์วกไปวนมา แต่อยากบอกว่าเข้มแข็งนะคะพี่จิ แม้ตัวคุณตาจะจากไป แต่ความรักและคำสอนและอีกหลายๆ อย่างของคุณตาจะคงอยู่ในใจของพี่จิตลอดไป

รักและคิดถึงค่ะ รักษาสุขภาพนะคะ
noonny   
Wed 8 Dec 2010 9:59 [1]