Untitled Document

 
• paying attention to family and friendships •


ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< The End of DecemberGrowing as a parent >>


Posted on Mon 3 Jan 2011 2:14


together is fascinating
Days fly by
A day that was so rich
would you rather make your own decision??
Growing as a parent
paying attention to family and friendships
The End of December
a part of life around here
Special entry ~ Own friends heart part 2
on the flip side
Full of gratitude

Pim
a motherhood
JJfamily
Nhoi
NuuKim
P Noi
N Pear
TweetyBall
kay
Kwang

ชอบจังค่ะ
อ่านไปยิ้มไป เบลล์เป็นคนอ่านยังยิ้มมีความสุขขนาดนี้ พี่จิคงมีความสุขมากๆๆแน่ๆเลยค่ะ
ขอบคุณพี่จิที่แบ่งปันความรักและความสุขให้กับผู้อ่านนะคะ
^____________^
Belle   
Tue 4 Jan 2011 11:27 [19]
 

สวัสดีปีใหม่ค่ะ แอบอ่านไดอารี่พี่จิมานานตั้งแต่เด็กหญิงตัวน้อยเกิดใหม่ๆ ตกหลุมรักน้องเล็กทันที แล้วก็รักน้องคนพี่ที่เป็นพี่ที่น่ารัก หนูทิ้งคอมเม้นท์ไว้สองสามครั้ง ส่วนใหญ่อ่านอย่างเดียวเพราะถูกใจ ชอบใจเวลาพี่สอนน้องๆ ทำเอาคนโสดแบบหนูจดจำไว้เผื่อวันนึงมีโอกาสได้สั่งสอนลูกตัวเอง วันนี้อ่านแล้วใจหายวูบตอนที่พี่บอกว่าจะใส่พาสเวิร์ด เพราะรู้ดีว่าคงไม่มีทางได้อ่านไดพี่อีกแล้ว แต่หนูก็เข้าใจนะคะว่าบางเรื่องพี่ก็อยากให้เป็นเรื่องส่วนตัว ภายในครอบครัวจริงๆ เศร้าแต่ก็เคารพการตัดสินใจของพี่ หนูจะเข้ามาทุกวันนะคะ วันไหนปิดก็จะหน้าเหี่ยวๆออกไป แต่หวังว่าจะไม่ปิดทุกวันนะคะ ด้วยความผูกพันจากนักอ่านคนหนึ่งค่ะ
กอล์ฟ   
Tue 4 Jan 2011 11:02 [18]

พรจากคุณยายวันนี้มีค่าจังค่ะพี่จิ อ่านเเล้วคิดถึงเเม่ น้ำตาซึมเลยค่ะ จำอนุญาตนำพรของคุณยายไปปรับใช้ใรชีวิตด้วยคนนะคะ โดยเฉพาะในวันที่ "สติกระเจิดกระเจิง" ค่ะ

ป.ล. เห็นพี่จิใน FB ของแพร (แม่นามิ) ด้วย เลยถึงบ้างอ้อ ว่าพี่จิคนนี้เอง ที่ทำให้หนูนามิอยากกลับบ้านที่อเมริกาอีกครั้ง (ตุ้ยเป็นเพื่อนแพรตั้งเเต่สมัยสาธิตจุฬาฯ ค่ะ :-))
Tui   
Tue 4 Jan 2011 9:46 [17]
 

โอ้....ไม่ๆๆๆๆๆ

อย่าล๊อคเลยนะคะ (^/\^) pls pls pls

การอ่านไดอารี่ของพี่คือความสุขในทุกวันของหนู
ความรักที่แสดงออกทางคำพูด คำอธิบาย รวมถึงการกระทำในภาพ ทำให้หนูหายคิดถึงบ้านได้ และ ในขณะเดียวกันบางครั้งก็ทำให้คิดถึงที่บ้านจับใจ 555+

ยิ่งทั้งพี่จิจะเขียนเป็นภาษาอังกฤษด้วยแล้ว สำหรับหนูยิ่งเป็นโอกาสสำคัญที่ดีที่จะได้มีโอกาสในการฝึกฝนภาษาอังกฤษให้สมกับที่มาร่ำเรียนถึงที่นี่ ^^
อ่านสิ่งที่เรารักที่ทำให้เรามีความสุขคงดีกว่าไปอ่าน LA time เป็นไหนๆ

ถ้าไม่เป็นการรบกวนจนเกินไป ขอให้หนูได้มีโอกาสติดตามครอบครัวของพี่ต่อไปนะคะ
(จริงๆแล้ว หนูตั้งใจว่าจะอ่านไดพี่จนหนูมีลูกมีเต้ากันไปเลยทีเดียว 555+ แต่คงอีกหลายปีอยู่ ^^)

อันนี้คือe-mail ของหนูค่ะ sernjern@hotmail.com

ขอบคุณค่ะ ^__________^
serin   
Tue 4 Jan 2011 4:51 [16]

First of all, please apologize my poor English na ka. I don&#8217;t actually comment on any blog because looking for each of Thai letters in English keyboard is such a pain. But I have to write you after reading your diary today.
I have been reading your blog for about a year already, after following your link from P&#8217;Jib (jjbrothers) diary na ka. I&#8217;m so glad that you are kind enough to leave your diary open to public, so I get a chance to see how you and your family are doing. And most important of all, I want to learn how you raise your children. I really admire how you devote yourself for your kids, and the result of your devotion is very impressive. I wish I can be like that one day.
Especially now that I&#8217;m 12 weeks pregnant, I started to take note on your daughter activities, so that I can prepare my kid for when the time is right. Since my husband and I live in US and the rest of our family are back in Thailand, and most (I should say all but one) of our friends don&#8217;t have any children yet, I am very much going through this blind. Your diary really helps me see what other parents do around here.
I understand that you are very busy, but I hope that you wouldn&#8217;t mind me posting questions from time to time na ka. Thank you ka,
Pat   
Mon 3 Jan 2011 23:19 [15]
 

โอยยย แย่แล้ว

พี่จะล๊อคไดอารี่แล้วเหรอคะ? หนูตามอ่านมาเป็นปีแล้วเนี่ยยย มิเคยมีปากมีเสียงอันใดเลย ได้แต่เข้ามาอ่านไป อมยิ้มไปทุกครั้ง

ชอบในวิธีเลี้ยงลูกของพี่มากเลยค่ะ ได้ความรู้ในเรื่องจิตวิทยาแม่และเด็กที่น่าเอาเป็นแบบอย่างมากมายจริงๆ

ยังไงถ้าไม่รังเกียจ หนูขอแอบอ่านอย่างนี้ไปเรื่อยๆนะคะ

ให้ email ไว้ก่อนแล้วกันค่ะ เผื่อพี่จะกรุณา nam.nanalady@yahoo.com

ขอบคุณค่า ^^
tn2x   
Mon 3 Jan 2011 22:33 [14]

สวัสดีค่ะ..ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี คงต้องสารภาพก่อนว่าแอบติดตามอ่านมาเป็นเวลาพอสมควรแล้วนะคะ แต่ไม่เคยได้ทิ้งคอมเมนต์ไว้ให้เลยค่ะ ครั้งนี้คงจะเป็นครั้งแรก แต่รับรองว่าจะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายค่ะ^^

เกริ่นมาซะยาวเลย ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ชื่อพลอยค่ะ อยู่ที่อเมริกาเหมือนกัน อยู่รัฐฟลอริด้าค่ะ เริ่มต้นอ่านไดนี้เพราะเริ่มจากอ่านไดjjbrothersก่อนค่ะ แล้วแทบทุกครั้งเวลาเลื่อนลงมาที่คอมเมนต์ของไดjjbrothersก็จะต้องได้เห็นคอมเมนต์ยาวๆของไดsmoothiegirlด้วย ก็เลยคลิ๊กเข้ามาอ่านครั้งแรก ก็เริ่มติดใจในความน่ารักของน้องๆทั้งสองคนก่อนค่ะ พออ่านไปเรื่อยๆ ตอนนี้กลับกลายเป็นว่านอกจากจะติดใจความน่ารักของน้องทั้งสองคนแล้ว ยังติดใจแง่คิดต่างๆ การสอนลูก การมองโลกของคุณแม่อีกด้วยค่ะ

ตัวพลอยเองอายุ24ย่าง25ค่ะ แต่แต่งงานแล้ว และกำลังจะวางแผนมีน้องอยู่เหมือนกันค่ะ ก่อนอื่นพลอยขอขอบคุณที่เขียนไดอารี่ดีๆแบบนี้ ให้คนอ่านได้ทั้งความรู้ ความสุขไปพร้อมๆกัน ทำให้พลอยได้ย้อนกลับมาคิดในหลายๆอย่างในชีวิตที่มักมองข้ามไป ทำให้พลอยหันกลับมาใส่ใจคนใกล้ตัวอย่างคุณพ่อคุณแม่มากขึ้น ทำให้พลอยรู้ว่าความรักของแม่คนนึงยิ่งใหญ่เพียงไหน กว่าจะเลี้ยงเด็กน้อยคนนึงให้เติบโตขึ้นมาได้แต่ละย่างก้าวมันเหนื่อยแค่ไหน
คุณ(ไม่รู้ว่าจะเรียกแทนเจ้าของไดว่ายังไงดีค่ะ)ทำให้พลอยอยากเลี้ยงลูกได้แบบคุณ ถ้าพลอยมีน้องเมื่อไหร่เห็นที่จะต้องมาขอเคล็ดลับบ้างนะคะ แถมบางทียังแอบได้ความรู้เรื่องชีวิตคู่อีกด้วย ขอบคุณจากใจจริงๆนะคะ

สัญญาค่ะว่าต่อจากนี้ไปจะมาลงชื่อในคอมเมนต์ไว้ทุกครั้งที่เข้ามาอ่าน^^

ป.ล.หากไม่เป็นการรบกวนจนเกินไป ถ้าใส่พาสเวริ์ดแล้ว แต่หน้าไหนที่ไม่เป็นส่วนตัวจนเกินไป รบกวนเปิดให้อ่านบ้างนะคะ นานๆครั้งก็ย้งดีค่ะ ยังอยากจะเห็นการเจริญเติบโตของน้องๆทั้งสองค่ะ
Ploy   
Mon 3 Jan 2011 13:38 [13]
 

สวัสดีปีใหม่ค่ะพี่จิ
(ขออนุญาตเรียกพี่นะคะ)
หนูชื่ออ้อมค่ะ หนู(แอบ)อ่านไดอารี่ของพี่จิมาได้สักพักแล้วค่ะ แต่ไม่ได้ทิ้งคอมเม้นท์เอาไว้เลย แต่ในวันนี้เป็นช่วงปีใหม่ ก็อยากจะมาทิ้งคอมเม้นท์ สวัสดีปีใหม่ไว้ค่ะ ขอให้ปีนี้เป็นอีกปีที่ดีของพี่จิและครอบครัวนะค่ะ มีสุขภาพแข็งแรงด้วยค่ะ :)
ที่หนูมาอ่านไดอารี่ของพี่จิแล้วได้เห็นกิจกรรมที่พี่ิจิให้น้องๆทำแล้วรู้สึกทึ่งมากๆ่ค่ะ เพราะอ้อมเองเรียนคณะสังคมสงเคราะห์ เคยเลือกฝึกงานที่ศูนย์ดูแลเด็กเล็กซึ่งเป็นแลปของคณะ การฝึกแต่ละวันนอกจากสังเกตุพฤติกรรมน้องๆแล้ว ก็ต้องหากิจกรรมมาให้น้องๆทำทุกวัน (น้องๆห้องที่อ้อมดูแลอายุประมาณ 2.4-3.5) วันๆนึงอ้อมกับเพื่อนอีกหนึ่งคนเตรียมคิดกิจกรรมให้น้องๆ เป็นสิบๆอย่างเลยค่ะ แรกๆยังไม่รู้ก็คิดมาน้อยไป วัยของน้องๆทำอะไรนานๆก็เบื่อ ตอนหลังก็ต้องมาค่อยๆปรับกันไป แต่ทุกกิจกรรมที่คิดจะต้องช่วยฝึกพัฒนาการของน้องๆด้วย ตอนนั้นคิดกันทุกวันๆ ต้องหาหนังสือมาอ่านเพิ่ม หาข้อมูลจากอินเตอร์เน็ต ฯลฯ กันสุดๆ เพราะอยากให้การที่มาฝึกงานเป็นประโยชน์กับน้องๆมากที่สุดค่ะ ^^
พออ้อมเห็นกิจกรรมที่พี่จิให้น้องๆทำแล้วเลยทึ่งเลย (หนูไปฝึกงานหากิจกรรมให้น้องๆทำวันละไม่กี่ชั่วโมงก็แอบเครียดสะแล้ว ฮ่าๆ)
ขอบคุณเรื่องราวน่ารักๆ เนื้อหาดีๆ ที่พี่จิมาเขียนในไดอารี่นี้นะค่ะ หนูอ่านไปยิ้มไปกับความน่ารัก ความร่าเริง ความซุกซน ตามวัยของน้องๆ และความรักของครอบครัวพี่จิเลยค่ะ ขอบคุณค่ะ :)
อ้อมพิมพ์ยาวมากเลย ถ้ามีอะไรที่ทำให้พี่จิไม่พอใจหนูต้องขออภัยไว้ก่อนเลยนะคะ
สวัสดีปีใหม่อีกรอบค่ะ :D
อ้อม
OrM   
Mon 3 Jan 2011 13:19 [12]
 

อ่านเรื่องที่พี่อยากจะใส่พาสเวิร์ด แล้วก็แอบเศร้าใจเล็กๆ ค่ะ เพราะแอบคิดว่าคนที่แอบอ่านอย่างเราคงไม่มีโอกาสได้อ่านหน้านั้น แต่ไม่เป็นไรค่ะ เคารพการตัดสินใจของพี่ดี

สวัสดีปีใหม่พี่และครอบครัวด้วยนะคะ

แนน
NaN   
Mon 3 Jan 2011 12:40 [11]

แวะมาทักทายกันอีกครั้งค่าพี่จิ
ไม่แน่ใจว่าพี่จิจำได้มั้ย ตาลเองค่าที่ติดตามพี่จิมาตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ที่อังกฤษค่า
อาจจะไม่ค่อยได้แวะมาทักทาย แต่ติดตามอยู่เสมอนะคะ เพิ่งกลับมาจากเที่ยวกับที่บ้านค่า วันนี้้เลยแวะมา happy new year พี่จิและครอบครัวค่า ขอให้่ทุกๆคนมีึความสุขมากๆ แข็งแรงๆ น้าค้า

วันนี้อ่านไปก็คิดว่าถ้าพี่จิ lock ไดไปคงเหงาน่าดูค่า เพราะได้ติดตามและเติบโตไปด้วยกันมาได้ 3 ปีนิดๆแล้ว แอบเร็วเหมือนกันค่า กลับมาอยู่ไทยทำงานได้เกือบ 2 ปีแล้วนะเนี่ย :)

เรื่องภาษาอังกฤษ ยอมรับว่าบางครั้งตาลจะเป็นโรคชอบแก้เหมือนกันค่า แต่จะไม่เป็นประเภทไปติเตียนนะคะ จะเป็นประเภทแก้เมื่อมีคนมาถามให้ช่วยเท่านั้นค่าา ไม่ได้เก่งอารายเลยค่ะ แค่เป็นคนที่ชอบและรักภาษาอังกฤษค่า ชอบที่จะฟัง อยากที่จะพูดเก่งเหมือน native speaker หรือคนไทยที่พูดเก่ง โดยไม่จำเป็นต้องสำเนียงแบบ native แต่พูดคล่อง :) ชอบเรียนรู้ phrase ที่เค้าใช้กัน

เรื่องน้องไม่พูดภาษาไทยกัน เข้าใจเป็นอย่างดีค่า เพราะน้าเขยตาลเป็นคนฝรั่งเศสค่า ลูกๆเค้า หรือลูกพี่ลูกน้องของตาล ก็จะพูดไทยน้อยค่ะ แต่เข้าใจ เพราะแม่เค้า หรือน้าของตาลก็จะพูดไทยกับเค้าเหมือนพี่จิเลยค่า ยกเว้นเวลาพูดอารายที่ซับซ้อนหรือจริงจังก็จะพูดฝรั่งเศสเอา แต่กับตาลเค้าก็จะพูดอังกฤษ หรือไทยแบบไม่ชัดนิดหน่อย น้าตาลไม่ได้บังคับให้เค้าเรียนไทยหรืออะไรค่า แต่ด้วยความที่เรียนโรงเรียนฝรั่งเศสที่ไทย เลยจะมีสอน basic ให้บ้างนิดหน่อย
เวลาน้องๆเค้าคุยกับญาติๆ จะคุยไทยปนอังกฤษ ผู้ใหญ่กับเด็กสนุกสนานเฮฮากันมากค่ะ

แอบอยากถามพี่จิว่า แล้วเวลาน้องๆคุยกับญาติๆที่เมืองไทย เค้าคุยไทยบ้างมั้ยคะ หรือว่าจะเป็นอังกฤษเป็นหลักเอ่ย

ปล.ถ้าพี่จิจะ lock ได อยากขอ password ด้วยคนจะได้มั้ยค้า :)
Tarn   
Mon 3 Jan 2011 11:05 [10]
 

Hellooooooooooooooo ja Ji

Happy New Year 2011, I am thinking about you and meant to call but(always) I'm so busy with new job (I'm working almost 12 hrs/day) and off on weekend. Man! it's hard work for the restaurant business, I just found out but anyway I enjoy to work there 'cause I get to meet all kinds of people( you can't judge ppl for outside though, one thing that I proof myself some are dressed up good, nice looking but super bad manner so opposite from the other that look normal but so nice) and fun to count the tips :P

Anyway, I hope you have a nice x'mas also new year and I know you are always a good wife for you hubby and cool mother for your kids and I don't know what to wishes for your new year but healthy and happy as always.

p.s. I miss to read your diary and chitchat(via comment and phone) with you a lot.

p.p.s. I saw your son smile and remind me when Ty at this stage also tonight he lost his upper incisor near his canine(tonight, he expected to meet tooth fairy...ahaha)
Oy   
Mon 3 Jan 2011 10:38 [9]

มาขอลงเสียงว่าไดของพี่จิ(ขออนุญาติเรียกพี่นะคะ) เป็นประโยชน์ทางด้านความคิดเป็นอย่างมากค่ะ

ทั้งทัศนคติเรื่องการเลี้ยงลูก การทำงาน การคบเพื่อน ดังนั้นเขียนต่อไปนะคะ ส่วนจะเปิดหรือล๊อกก็ขอให้เป็นการตัดสินใจของเจ้าของไดอารี่ค่ะ

คนแอบอ่านอย่างนันท์คงเสียดายหากไดนี้ล๊อก แต่ก็เข้าใจไม่ห้ามค่ะ

ปล.แอบอ่านมานานตั้งแต่รู้ว่ามีไดอารี่นี้ แต่ไม่ได้แสดงตัวเพราะไม่ได้เขียนไดอารี่ทีไหนมานานแสนนานแล้ว และที่แสดงตัววันนี้เพราะอ่านมาหลายครั้งแล้วถึงความอึดอัดของพี่เกี่ยวกับคอมเมนท์ที่ทำให้พี่ไม่พอใจ เลยอยากมาลงชื่อไว้ว่าเป็นแฟนคลับของไดอารี่นี้ ที่ได้ข้อคิดและสิ่งดีๆจากไดอารี่นี้ทุกครั้งค่ะ

ปล2. นันท์มีลูกสาว 1 คน เกิดปี 2004 แต่เป็นปลายปีเดือนตุลาค่ะ ชื่อพิชชา นันท์อยู่ฮิวสตัน เทกซัสค่ะ
นันท์   
Mon 3 Jan 2011 10:29 [8]
 

หนูขอกด like หน้านี้สัก 100 ครั้งนะพี่จิ อ่านแล้วซึ้งมากค่ะ

ชอบแฟชั่นธารามากกก ฮี่ๆ น่ารักดีพี่จิ แบบเด็กๆเค้าคิดเนอะ

พี่วิลก็หน้าตามันส์มากก กำลังทำอะไรคะนั่น
น้องเจี๊ยบ   
Mon 3 Jan 2011 8:40 [7]

แอนอ่านไดอารี่หน้านี้ ได้แต่ซึ้ง น้ำตาคลอออ T^T พยายามอ่านอย่างมีสติ ในคำสอน คำอวยพรของคุณยายน้องๆ รู้สึกรัก รู้สึกอบอุ่น ทั้งๆที่ผ่านแค่ตัวอักษร ไม่ว่าแอนจะเศร้า หรือรู้สึกแย่ยังไง พอคลิกเข้ามาไดอารี่ smoothiegirl ทุกครั้งทีไร แอนสัมผัสกับความอบอุ่นที่ได้ตลอดจริงๆคะ

เรื่องพาสเวิร์ดถึงจะเสียใจ ถ้าจะพลาดออ่านหน้าสำคัญๆ ไปบ้าง แต่น้อมรับการตัดสินใจของพี่จิค่ะ ได้อ่านบ้างดีกว่าไม่ได้อ่านเลยคะ ^^

@nn   
Mon 3 Jan 2011 7:59 [6]

ดีจังค่ะที่พี่จิจะเขียนภาษาอังกฤษด้วย เพราะคำพูดคำสอนของพี่จิ โอ๋ก็อยากจะเอามาใช้กับลูกๆ(เป็นภาษาอังกฤษ)ด้วย แต่ขอคำแปลไทยด้วยนะคะ pleaseeeeee ^^
oh 3 kids   
Mon 3 Jan 2011 7:48 [5]

จำน้ำได้ป่าวคะ ที่รบกวนถามพี่จิเรื่องจิมโบรี่นะคะ ตอนนี้น้ำได้ของแล้วล่ะคะ แต่โดนจ่ายภาษีเพิ่มอีกเกือบร้อยยูโร เลยกลายเป็นซื้อของแพงไปซ่ะงั้น ทั้งๆที่ตั้งใจจะซื้อของลดราคา

ถ้าบอกน้ำเฉยๆกลัวจะจำไม่ได้ อิอิ เลยขอฉายาเป็นน้ำจิมโบรี่ แต่ต่อไปคงไม่สั่งซื้อแล้วคะ เข็ดเรื่องภาษี

เรื่องทำไพรเวทนี่น้ำว่านานาจิตตังอ่ะคะ อย่างน้ำไม่ค่อยมีเพื่อน เลยทำเป็นไพรเวทซ่ะ แต่ไดพี่จิคนอ่านเยอะอ่ะ (เพราะติดอันดับท็อปเทนประจำ) แล้วอีกอย่างคนที่มาอ่านแล้วได้ประโยชน์ไปใช้ในชีวิตประจำวันอย่างน้ำก็เยอะ มาชมรูปน่ารักๆของลูกๆพี่จิก็เยอะ ส่วนคนที่มาว่า คงไม่กี่คนมั้งคะ น้ำว่าพี่จิคงไม่เอาใส่ใจมั้ง เพราะปากคนอ่ะใครๆก็ทราบว่ายาวกว่าปากกา

ส่วนเรื่องการจราจรในไทยนี่น่าเป็นห่วงจริงๆคะ คนขับรถกันไม่มีกฎเกณฑ์ ขับแบบแทรกๆเบียดเลนนี่ไม่เท่าไหร่ เกิดอะไรขึ้นก็แค่รถบุบ แต่พวกถนนโล่งล่ะเป็นเยียบมิดนี่น่ากลัวอ่ะ แต่ที่น่ากลัวที่สุดคือไม่มีเข็มขัดนิรภัยคะ (สำหรับรถโดยสารเบาะหลัง พวกเท็กซี่) อันนี้น่ากลัวมากกกก น้ำเคยนั้งกับลูกและแฟนตอนค่ำๆ ถนนโล่งๆ คนขับรถกวนๆ เค้าขับเร็วมาก น้ำนี่กอดลูกแน่นเลยคะ กลัวมากอ่ะ แฟนนี่โมโหมาก ถนนเส้นอโศกช่วงต่อระหว่างสุขุมวิทกับพระรามสี่อ่ะคะ เค้าขับ 140 กม/ชม ได้อ่ะ น้ำก็ไม่อยากพูดจาไม่ดี เดี๋ยวเค้าโมโห แกล้งขับเร็วกว่าเดิม เลยแค่บอกว่าช้าๆก็ได้คะ ไม่รีบ แต่พอรถจอดนะ อยากจะกรวดน้ำคว่ำขัน จะได้ไม่ต้องพบต้องเจอกันอีก

ก่อนไป สวัสดีปีใหม่คะ
น้ำ Gymboree นะคะ   
Mon 3 Jan 2011 7:34 [4]

อิอิ พี่วิล เวลายิ้มเหมือนแดดดี้จริงๆค่ะ สังเกตจากหลายๆรูปแล้ว โดยเฉพาะตาและ รอยยิ้ม ใช่เลยยยย

พี่จิคะ เวลาไปเมืองไทยหนูก็ใช้บริการ BTS หากไกลหน่อยก็แท็กซี่ค่ะ ขับรถไม่ชิน ไม่คุ้นเคยยังไงก็ไม่รู้ค่ะ อ่านข่าวอุบัติเหตุแล้วก็น่าตกใจนะคะพี่..

เรื่องภาษานี่ อ่านแล้วได้แต่ถอนหายใจเล็กน้อย ^^" ส่วนใหญ่ก็จริงค่ะ หนูเคยเจอบ่อยๆ ที่เยอรมันนี่ก็ไม่ละเว้นนะคะ คนไทยด้วยกันนี่แหละ แทนที่จะเข้าใจกัน ไม่น่าเลยยยย แหะๆ

พรจากคุณยาย ได้รับความหมายดีๆเสมอเลยค่ะ ^^

ปล. ง๊าาาา หากอยู่ข้างบ้านพี่จิ จะขอซื้อต่อทีวีนะคะ หนูไม่มีทีวีค่ะ!! 555
Jan Thewindy   
Mon 3 Jan 2011 5:53 [3]

I love to read about you talking to your mom. She is a lovely mom, I really like her naka. :)
Pear   
Mon 3 Jan 2011 3:56 [2]

ขอเรียกว่าพี่จินะคะ อาจไม่คุ้นตา เพราะไม่ค่อยเม้นท์เลย จะว่าเม้นท์ไม่เกิน 3ครั้งได้คะ
พี่จิจะล็อคไดจริงๆหรอคะ ถ้าอย่างงั้นซอเสียดายแย่เลยคะ เพราะไดพี่จิ อ่านเพลิน มีสาระ สอดแทรกการใช้ชีวิตในทุกถ้อยคำ
การอ่านไดพี่จิเหมือนการยกระดับจิตใจเลยคะ ไม่ได้เวอร์นะคะ เพียงแต่ว่าอ่านไดพี่จิแล้วทำให้ใจซอนิ่ง อะไรที่ไม่ควรเก็บมาคิด ไม่ควรโกรธ ไม่ควรคิดเล็กคิดน้อย มันก็หายไปคะ
มันอาจจะไม่ได้มากมายอะไร แต่การอ่านไดพี่จิ ทำให้ซอคิดอะไรมากขึ้น คิดแบบผู้ใหญ่ มีสติมากกว่าอารมณ์ ถึงจะยังไม่ได้แต่งงานมีสามีมีลูก แต่การใช้ชีวิตของพี่จิสอนอะไรได้มากเลยละคะ
ถ้าพี่จิจะล็อคไดจริงๆ ซอคงไม่ได้อ่านแน่ๆเลย อย่าพึ่งล็อคเลยนะคะ ซอยังอยากติดตามครอบครัวพี่จิไปพร้อมๆกับพี่จิด้วย

ขอบคุณวัน เวลาที่แอบติดตามไดพี่จิตลอดมาจริงๆคะ สวัสดีปีใหม่นะคะ มีความสุขมากๆคะ
ซอ majorita@diaryclub   
Mon 3 Jan 2011 2:52 [1]