Untitled Document

 
• Something good and something not good •


ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< As I am a mother for 7 yearsbeing mom is so wonderful >>


Posted on Wed 19 Jan 2011 3:47


Gateway children museum , responsible Parents
The happy things
Just a little thing which made my day
bladder discussions & Spelling Bee
being mom is so wonderful
Something good and something not good
As I am a mother for 7 years
All of this we make the amazing discovery
I have joined your party
paying very close attention
because it feels good to write

Pim
a motherhood
JJfamily
Nhoi
NuuKim
P Noi
N Pear
TweetyBall
kay
Kwang

พี่จิได้อ่านทีซะดึกเลยค่ะ

อ่านแล้วกังวลไปด้วยแต่อย่างคุณน้ากับคุณยายบอกนะคะพี่จิ ค่อยเป็นค่อยไป อาจจะยาก และเหนื่อยใจบางครั้ง กุ๊กเชื่อว่าเดี๋ยวอาการของน้องธาราก็จะหายไปเอง กุ๊กก็ไม่มีความรู้ประสบการณืเรื่องนี้ แต่ให้กำลังใจพี่จินะ

ทึ่งกับกองเลโก้ของพี่วิล อลังการมากค่ะพี่จิ
lockys   
Wed 19 Jan 2011 23:01 [12]

คงไม่แปลกอะไรนะคะ กับสภาวะถดถอยของเด็กที่ฝึกเข้าห้องน้ำที่คิดว่าได้แล้ว แต่กลับมาเริ่มมีอุบัติเหตุอีก เป็นไปได้มั้ยคะว่าตอนนี้หนู T อาจจะกำลังโตทางสมองไปอีกระดับหนึ่ง ต้องการใช้สมองโฟกัสไปด้านที่กำลังจะเติบโตไปอีก จึงลืมเรื่องเข้าห้องน้ำทำให้เกิดอุบัติเหตุบ้าง

และก็ไม่แปลกอะไรอีกเช่นกันค่ะที่คุณจะรู้สึกว่ามันน่ากังวล มันถาโถม เพราะคุณเป็นแม่ที่ต้องเผชิญสภาวะนี้อยู่ซ้ำๆๆกัน จึงรู้สึกว่ามันอะไรกันนะ แต่คุณยายหรือคุณน้าสามารถมองปัญหาจากอีกมุมหนึ่งที่ไกลออกมาหน่อยไงคะ เลยมองเห็นได้ดีกว่า บางทีเมื่อเราเกิดปัญหาอะไร การก้าวถอยหลังไป 1 ก้าว แล้วค่อยมองปัญหาอีกที อาจจะทำให้เราสามารถมองอะไรที่ก่อนหน้านี้เรามองไม่เห็นก็ได้นะคะ

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น จากประสบการณ์ที่พบมาจากลูกสาวและลูกชาย พบว่าฝึกลูกชายเข้าห้องน้ำง่ายมากๆๆค่ะ ง่ายกว่าฝึกลูกสาวมาก อาจจะเป็นเพราะระบบขับถ่ายของผู้หญิง หรืออย่างไรไม่ทราบ เพราะลูกสาวก็เว้นระยะเข้าห้องน้ำนานกว่าลูกชายมากๆค่ะ และอาจจะเป็นด้วยสภาวะอารมณ์ของเด็กหญิงกับเด็กชายด้วย จากประสบการณ์ส่วนตัวอีกเช่นกันที่พบว่าสภาวะอารมณ์ของเด็กหญิงก็ซับซ้อนกว่าเด็กชายเช่นกันค่ะ คงเป็นหลายๆองค์ประกอบนะคะ

แต่ดีใจที่คุณตั้งสติใหม่ได้แล้ว อยากบอกด้วยว่าคุณยายน่ารักเหลือเกินค่ะ
อัญชัน   
Wed 19 Jan 2011 21:27 [11]

พี่จิ
ถึงจะช้าไปนิด แต่ก็ขอร่วมอวยพรวันเกิดน้องวิลนะคะ
Happy belated birthday ขออาราธนาอำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยดลบันดาลให้น้องวิลมีความสุข สมปรารถนา และมีสุขภาพแข็งแรงนะคะ

น้องมิ้นต์
Mint   
Wed 19 Jan 2011 21:19 [10]
 

อย่าคิดมากเรื่องยัย t เลยนะคะ ... เดี๋ยวพอโตอีกนิดอาจจะกลับไปดีเหมือนเดิม ... แต่นู๋อ่านแล้วแอบมีข้องสงสัยเล็กน้อย คือว่า หรือเพราะว่าไปโรงเรียนแล้วมีการเลียนแบบพฤติกรรมกันอะค่ะ ... อาจเพราะสาเหตุนี้รึเปล่า ?

ปลื้มแฟนนนนนนน แฟนนนรักน่ารัก จะดุแลแม่ ดุแลน้อง แถมยังห่วงแม่ .... นู๋นี่มีบุญมีคู่ดีจิงๆ
pretty inlaw   
Wed 19 Jan 2011 20:49 [9]

สวัสดีค่ะพี่จิ
Happy Birthday ลูกชายพี่จิย้อนหลังด้วยนะค่ะ ขอให้เป็นเด้กดีของพ่อแม่แบบนี้ตลอดไป สุขภาพร่างกายแข็งแรง และเป็นที่รักของทุกๆคนนะค่ะ

และขอแสดงความยินดีกับสามีพี่จิด้วยค่ะ

สุดท้าย กิ๊บขอเป็นกำลังใจให้ครอบครัวพี่จิเสมอนะค่ะ

ปล.อวยพรย้อนหลังวันเกิดเพราะไม่ได้อ่านไดอารี่เลยค่ะ ตอนนี้กิ๊บอยู่ไทย ไม่ค่อยได้เข้าอินเตอร์เนท
Gib   
Wed 19 Jan 2011 17:35 [8]
 

พี่จิคะ ก่อนอื่นฝนขอแสดงความยินดีกับพี่มิชด้วยนะคะ ^^

เรื่องเข้าห้องน้ำของน้องธารา..
ฝนขออนุญาติออกความเห็นนิดนึงนะคะ^^"
บางครั้งบางมุมของเด็ก ถ้าหากจับตามองมากก็จะไม่อยากทำอย่างนั้นไปซะเลย
อย่างเช่นถามบ่อยๆว่าเมื่อไหร่จะไปอาบน้ำ บางอารมณ์ก็ไม่อยากอาบไปเลยซะดื้อๆ ^^"
เหมือนใจมันแอนตี้นิดๆ อยากรู้ว่าจะเป็นยังไงถ้าไม่ทำ^^"

ฝนเองก็ไม่ทราบนะคะว่าจะแก้ยังไง
แต่ฝนเองบางทีก็มีมุมแบบนี้เหมือนกัน
ถ้าโดนจับตามอง หรือ กดดันมากๆจะไม่อยากทำไปซะเลย

ฝนเชื่อว่าพี่จิจะหาทางออกในเรื่องนี้ได้แน่ๆค่ะ :)
น้องธาราเป็นเด็กฉลาด
อาจจะกำลังคิดอะไรอยู่ในแบบของเค้า ^^

ส่วนเรื่องรักความสะอาด ฝนขอยกมือเป็นหนึ่งในนั้นด้วยนะคะ ^^"
เด็กๆฝนไม่เคยเข้าห้องน้ำที่อื่นเลยนอกจากที่บ้าน
ไปเข้าค่าย 3 วัน 2 คืน พีพี อย่างเดียว เพื่อนถามว่าตั้งแต่มายังไม่เห็นฝน พูพู เลย (ฮาาา)

ยิ่งเป็นหนักมากตอนไปเรียนที่นิวซีแลนด์(และออสเตรเลีย) แล้วกลับมาเมืองไทย
เพราะบ้านเรามันไม่ไหวจริงๆค่ะ (สำหรับฝนนะคะ)
แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว เพราะว่าชินมากขึ้น

เมื่อก่อนขนาดกินก๋วยเตี๋ยวข้างทางยังแบบเช็ดตะเกียบแล้วเช็ดอีก

เป็นหนักมากค่ะ 555
พกกระดาษเปียกตลอด

ฝนว่าเป็นเรื่องที่ดีนะคะ
อย่างน้อยๆก็ยังดีกว่าเด็กที่ทำขนมตกพื้นแล้วเก็บขึ้นมากิน อิอิ :)
หรือน้องชอบมือเปื้อนๆทำยังไงก็ไม่ยอมล้าง

ค่อยเป็นค่อยไปนะคะ
พี่จิอย่ากดดันตัวเอง :)
พี่จิเคยบอกว่าความรู้สึกจะสื่อจากแม่สู่ลูกเสมอ
ตอนนี้พี่จิรู้สึกไม่สบายใจและกดดันตัวเองว่าจะทำยังไงให้น้องธาราขับถ่ายปกติ
ฝนเชื่อว่าน้องก็ต้องรู้สึกอย่างนั้นอยู่เหมือนกัน

ฝนเชื่อว่าอีกไม่นานทุกๆอย่างจะต้องดีขึ้นแน่นอนค่ะ :)

เพื่อที่จะมีเรื่องใหม่ๆให้เราได้ขบคิดกันต่อไป 555

กอดๆๆ :)

Fon   
Wed 19 Jan 2011 15:46 [7]

พี่จิขา เบลล์เข้ามาอ่านสองตอนก่อนไม่ทันค่ะ รบกวนพี่จิเปิดให้อ่านย้อนหลังได้มั๊ยคะ ขอบคุณมากค่ะ
Belle   
Wed 19 Jan 2011 14:43 [6]
 

ซึ้งคำพูดของคุณยายจังเลย บันทึกวันนี้ทำเอาน้องน้ำตาซึมและซึ้งได้อีกจ้า ชอบคำสอนและวิธีคิดของคุณยาย ขอลอกไปสอนและคุมสติให้กับตัวเองด้วยคนนะคะพี่ ฝากกราบขอบคุณคุณยายด้วยนะคะ น้องเลยได้ผลประโยชน์พลอยได้ไปด้วยโดยปริยายจ้ะ

ซึ้งกับคำพูดที่ลูกชายห่วงแม่จิ..ตอนแม่สะดุดทำแก้วโกโก้หก พี่จิเลี้ยงลูกได้ดีจริง ๆ นะคะ..รู้ตัวหรือเปล่าเอ่ย

ขอแสดงความยินดีกับการได้รับโปรโมทตำแหน่งของแดดดี้นะคะ He is deserved.

ปล. พี่อย่าลืมให้โอกาสน้องอีกเรื่องนะคะ อยากมีโอกาสได้เจอพี่จิและเด็ก ๆ ตอนที่พี่มาไทยจ้ะ

ท้ายนี้ กดโหวตภาพพ่อ-ลูกสาว ผลัดกันนอน ผลัดกันนั่ง แล้วก็นอนเอกเขนกด้วยกัน น่ารักจริง ๆ ค่ะ
แล้วก็โหวตภาพเลโก้ .. แค่ส่วนหนึ่งจริง ๆ เหรอคะเนี่ย กองโตมาก ๆ
สา   
Wed 19 Jan 2011 13:25 [5]

เรื่องกินอาหารมือเลอะ ลูกๆบ้านนี้จะเป็นกันตอนเล็กๆ คือมือเลอะเมื่อไหร่ จะกางห้านิ้วให้แม่เช็ดเกือบทุกนาทีเลยค่ะ น้องจีนตอนเกือบ 2 ขอบก็เป็น แต่พี่ๆพอโตมาก็หายกันแล้ว หยิบด้วยมือ ไม่กลัวสกปรกกันแล้วเช็ดกันเอง แต่เป็นขนาดน้องธารา คือไม่หยิบไม่จับกินเลย ที่นี่ไม่เป็นค่ะ ยังงัยพี่จิก็ใจเย็นๆนะคะ ลองวิธีนี้มั๊ย ถ้าลูกไม่ใช้ช้อนส้อม หรือหยิบด้วยมือก็ไม่ต้องทาน มือเลอะก็เช็ดล้างได้ อิอิ โหดไปมั๊ยคะ

ส่วนเรื่องเข้าห้องน้ำ น้องธาราเก่งกว่าลูกๆคนโตบ้านนี้เยอะค่ะ กับแมรี่เลิกผ้าอ้อมเร็ว ตอน 2 ขวบ 3 เดือน แต่กว่าจะบอกแม่ได้ว่า จะฉี่จะอึ ก็เมื่อเดือน 1 นี่เองค่ะ ก่อนหน้านั้น แรกๆก็ทั้ง เบอร์ 1 เบอร์ 2 แ่ต่พอตอนหลังๆ เบอร์ 1 แม่เตือนบ่อยๆ แต่ก็มีพลาดบ้าง ฉี่เสร็จแล้วถึงได้เดินมาบอก แต่ออกไปข้างนอกไม่ค่อยเปียกหรือเลอะนะคะ ยิ่งเค้าเป็นเด็กกลัวเสียงชักโครกแบบออโต้ในห้าง มันดัง และมาแบบไม่รู้ัตัว เค้าจะตกใจ และไม่กล้าเข้า ไม่กล้านั่งเลย ตอนนี้เรื่องฉี่จะเตือนกัน เรื่องอึเมื่อก่อนก็เตือน แต่ไม่เลยสำเร็จ เวลาแม่เตือน เค้าจะไปแอบปล่อย ถ้าแม่เห็นผิดสังเกตว่าเงียบหายไปก็ต้องตามกลิ่น ทันบ้างพลาดบ้างก็ว่ากันไป แต่ตอนนี้ จะมีบอกแล้ว ว่าปวดท้องๆ แสดงว่าถึงเวลาแล้ว

พี่จิใจเย็นๆนะคะ น้องธาราเก่งมากแล้วสำหรับในวัยเดียวกัน แต่ก็อย่างว่าแหละ น้องเคยทำได้ แต่ทำไมเกิดไม่อยากทำขึ้นมา ก็น่าคิดอยู่เหมือนกัน แต่เดี๋ยวก็กลับมาดีเองแหล่ะค่ะ อยู่ที่อารมณ์เค้าด้วยมั๊งคะ โตอีกนิดเข้าใจอะไรมากขึ้นอีกหน่อย รู้ว่า ถ้ากางเกงเปียกแล้วจะคันก้น คันขา(บ้านนี้เป็น แม่ก็ได้ทีบ่นซะเลย) เค้าก็เข้าห้องน้ำทันเหมือนเดิมแน่นอน

ฝากดีใจกับพี่มิชด้วยนะคะ กับความสำเเร็จอีกขั้นนึง เก่งที่สุดเลยคะ
oh 3 kids   
Wed 19 Jan 2011 11:16 [4]

เลโก้พี่ชายเยอะแยะเลย น้องสาวสนใจจะเล่นบ้างมั๊ยคะเนี๊ย ^_^
okaio   
Wed 19 Jan 2011 9:30 [3]

ต่ายก็ไม่มีประสบการณ์ในเรื่องของเด็กหญิงตัวเล็กๆกับการเข้าห้องน้ำเสียด้วยสิ

แต่ก็ขอเป็นกำลังใจให้พี่จินะคะ ค่อยๆหาสาเหตุและหาทางแก้ไขนะคะ อย่าเครียดมากเดี๋ยวจะพักผ่อนไม่พอค่ะ

ขอแสดงความยินดีกับสามีของพี่จิด้วยนะคะ

ปล.เลโก้ของน้องเยอะมากกกก...นี่แค่ส่วนหนึ่งเองหรือคะนี่ โอ๊ะโอ..555
kratai   
Wed 19 Jan 2011 7:34 [2]

โอโหหห เลโก้น้องวิล อลังการมากกก ว้าววววว

รูปธารากับแดดดี้ยน่ารักมากๆๆ


ยินดีด้วยกับเรื่องตำแหน่งงานที่ดีขึ้นนะคะ และเงินที่มากขึ้นนนนด้วยยย เทียบกับเรื่องฉี่ จิ๊บๆๆไปเลยเนอะ ^___^


เรื่องของธาราสองเรื่อง โนมี่เป็นไปหมดแล้ว พี่อย่ากังวลไป พีทำอยู่ถูกต้องแล้ว เดี่๋ยวก็หายไปเอง ไว้เรามาหาอย่างอื่นกลุ้มกันต่อ....เรื่องความสะอาดอะไรเลอะไม่ได้ มื้อเปื้อนไม่ได้ก็เป็นแล้ว... ไม่ใช่แค่มือ เท้าเปื้อนก็ไม่ได้ ไปเต้นที่คลาส พื้นเปื้อนมีเศษฝุ่นเล็กๆก็ไม่ยอมลงไปนั่งแบบคนอื่น.....เห็นฝุ่นเล็กๆที่บ้านก็ตามเก็บไปลงถัง.....โนมี่เคยเป็นแบบนี้เมื่อปีก่อนได้ค่ะ แบบเว่อมากๆ มากจนทุกคนทัก....แล้วก็หายไปเองซะงั้น หลังจากสอนมานานว่ามือเปื้อนก็ล้างได้...ถุงเท้าเปื้อนแม่ก็ซักให้ได้... ตอนนี้เริ่มโส เปื้อนแล้วเอามาเช็ดแม่(ไม่รู้ใครสอน)....เรื่องฉี่ก็อย่างที่บอกว่าเป็นแล้วหายแล้ว หนูปากเปียกปากแฉะและเป็นนางยักษ์นางมารมาแล้วเช่นกัน...^___^
Pear   
Wed 19 Jan 2011 5:02 [1]